
Iedereen krijgt met het begrip “besparen” te maken. Zowel particulieren als bedrijven. En in een eerste reflex proberen diegenen die kunnen, die besparingen te omzeilen, zonder rekening te houden met een bredere context. Deze context wijst op overconsumptie, ongelijke verdeling, sociale en economische uitbuiting en toenemende milieuproblematiek. Dit zet ons allen aan het denken.
Ons “overconsumptiegedrag” vinden we ook terug in de opbouw van onze maatschappij en onze eigen omgeving. Overdaad. Overal overdaad. Overdaad aan mogelijkheden, overdaad aan keuzes, overdaad aan producten, overdaad aan beveiliging, overdaad aan gewicht, overdaad aan gewichtsbestrijding …
Aan deze race doet transvorm niet meer mee. Wij kiezen voor beperking. Vereenvoudiging door terug te vallen op de basis en niet door ingewikkelde technologie te maskeren met een “less is more” laagje of een onbegrijpelijke uitleg.
Door vereenvoudiging en beperking komen we terug tot de essentie van het product. We stellen ons 3 vragen:
- Wat moet het product in essentie kunnen / doen / bereiken?
- Hoe kunnen we dat met minimale middelen?
- Hoe kunnen we de instapdrempel zo laag mogelijk houden en tegelijkertijd de gebruiksvriendelijkheid en voldoening zo hoog mogelijk.
Het antwoord hierop is: zoveel mogelijk schrappen en alle overhead overboord gooien.